میگن پوشک نیست

دارو نیست

درآمد نیست

اعتبار نیست

کار نیست

امید و امنیت و آینده و زندگی و …

نیست

تف به این زندگی که انگار خدایی هم برای ایرانمون نیست


6 نظر برای “

  1. سلام سهیل عزیزم…
    اومدم بعد سالها سری زدم به خونه های گرد و خاک گرفته ام تو دنیای مجازی….
    دلم بیشتر از نبود پوشک و دارو، از برنگشتن اون روزای شاد و بیخیالی مون گرفت… از آدمهای خوش قلبی که دیگه نیستن با یه کامنت دلمو شاد کنند…. سهیل نمیشه برگردیم به 10-15 سال پیش؟؟؟

    • کامنت بهار رو نمیشه تایید نکرد
      مرسی که هنوزم یادم هستی بهار عزیزم.
      دست رو دل من نذار که خودمم عجیب از این روزگار شاکیم
      واقعا کاش میشد زمان همون ۱۰ ۱۵ سال پیش متوقف میشد و ادامه پیدا نمیکرد.
      دلم لک زده برای یه روز زندگی کردن تو اون حال و هوا و سن و سال

  2. دمت گرم برادر که تو هنوز پابرجایی، گرفتاریهای ریز و درشت و ناملایمتی های زندگی روح نوشتن رو نگرفته ازت… دمت گرم. وقتی تاریخ آخرین پستت رو دیدم لبخندی که مدتها بود به صورتم ننشسته بود برگشت!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *